قابل توجه جناب آقای دکتر مردانی :همین شعر برنامه ی ما بود تو درس استاتیک.
(با تشکر از خانم بیات بابت شعر زیبا- مهندسی آب دانشگاه تهران)
گفتم غمم افزون است ،گفتا ز من چه آید
گفتم که نمره ام ده ، گفتا ز من نیاید.
گفتم که نمره دادن بسیار سهل آید
گفتا که خوش خیالی،کی وقت ان بیاید
گفتم که نمره ۷ بدبخت عالمم کرد
گفتا اگر برایی ؛ ان هم زیادت آید.
گفتم خوشا دهی
که دست شما دهت ان
گفتا تو کوششی کن تا وقت آن در آید
گفتم زمان تحصیل دیدی که جون سراید
گفتا خموش جانم! از دست من چه آید.